‘Als je niet ophoudt, sla ik je verrot’, zegt een man in een boot tegen zijn zoon die de boot bestuurt. Bij de volgende opening tussen de woonboten zie ik hem zijn zoon met een spaan dreigen.

Toen het 38 graden was, kon ik beter met de warmte omgaan dan de hitte van dit weekend. De geringste inspanning – even lopen waardoor ik de bootscène meemaakte – betekent zweten en opnieuw douchen; koud.

Een vriendin van Roos heeft veel geld opzijgezet voor haar begrafenis, waarna Roos me thuis vertelt dat die wat haar betreft geen heisa moet worden. Voor de zekerheid gaat ze binnenkort een verzekering afsluiten. Ik ga mijn polis ook verhogen. Die loopt al lang, want mijn ouders vonden het belangrijk. Met 2,35 euro per maand red ik het echter niet. Roos en ik hebben ooit een pact gesloten, dat als het zover is, dan maar tegelijk. En is dat fucking romantisch.

Ach het leven. Sociaal psycholoog Naomi Ellemers zet de bijl aan de wortels van succes, in het leven of beroepsmatig. Ze vindt het vreemd dat mensen geloven dat er een geheim over het leven bestaat dat niemand anders kent. Quatsch!

Als ik succes heb, betekent dat niet dat jij er ook succes mee hebt als je precies dezelfde stappen volgt. Dat vinden mensen heel moeilijk te aanvaarden, dat er geen duidelijke oorzaak-gevolgrelaties bestaan. Maar de helft van de tijd doe je maar wat en achteraf kan dat dan een toevalstreffer zijn.

Ze brengt het betoog ook naar het bedrijfsleven, dat hunkert (ook in mijn organisatie) naar best practices en dat de mensen daarachter dan andere bedrijven gaan adviseren. Maar zegt Ellemers. Op grond waarvan? N=1, jongens, het was één bedrijf. Misschien had je geluk.

Ik doe ook maar wat, ben pas sinds mijn 35ste, na terugkeer uit Ierland, met een soort van loopbaan bezig, die met het nodige geluk leidde tot wat ik nu doe. Dat gaat best aardig, kan ik zeggen, maar met talent heeft het niets te maken.

Jacques Brel zei het al: talent bestaat niet. Alleen jezelf ergens volledig aan toewijden. En dat heeft Jacques gedaan, aan het leven. En van één en twee en hupsakee. Ik doe mee.

Soms creëer ik cinematografische ervaringen door op een winterse alm te jodelen dat vrede de enige hobby is die ik met de wereld deel. Anderen vinden dat ik tot de Heer zing, en specifiek zijn rol als bemiddelaar. Eén keer kreeg ik bericht dat Zijn iPhone ten noorden van Ter Apel was gevonden. Ik kreeg Zijn voicemail, dat veel foto’s de cloud binnenstromen, dat twee verstrengelde handen duimendraaien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s